Lelietjes-van-dalen zijn geen vrucht of groente, maar een prachtige, geurige bloem. Let op: alle delen van deze plant zijn giftig, dus pluk ze alleen om van te kijken en te ruiken, niet om op te eten. Des te leuker om er een middagje uit te trekken voor een bosje puur genot.
Zelf plukken? Dat doe je zo!
Neem een mandje of een stevige jutezak mee, een schaar en eventueel een emmertje water. Zoek een boerderij in Nederland die dit lelie-achtige bloempje aanbiedt – en ja, die zijn er! Vanaf eind april tot begin juni hangen de tere, witte klokjes aan hun stelen. Loop rustig tussen de rijen door, liefst met vrienden of familie. Fluister niet te hard, want het is bijna heilig: de geur is zo zuiver dat je ‘m het beste kunt opsnuiven terwijl je nog op het veld staat. Knip de stelen een paar centimeter boven de grond af – hoe langer de steel, hoe mooier het boeket. Neem ook wat blad, dat geeft volume. En voel je vrij om elkaars oogst te complimenteren, want dit is samen genieten.
Thuis: decoratie waar je blij van wordt
Lelietjes-van-dalen zijn de sterren van de lentetafel, maar wel kortlevend. Zet ze in een smal, hoog glas (een reageerbuisje of een smalle vaas) zodat de klokjes niet gaan hangen. Koppel ze met een takje varens of een paar takjes rozemarijn. Of maak een ‘minibosje’: bind er met een lintje een handje bijeen en hang het ondersteboven te drogen op een donkere plek. Gedroogd blijven ze maandenlang hun subtiele geur verspreiden. Nog een tip: stop een paar stelen in een klein potje in de badkamer – de geur is zalig ontspannend.
Let op: eetbaar zijn ze niet, geniet er dus puur van als sierbloem. Voor een ’thee’ of cocktail moet u hier een andere plant kiezen!